Organizatorët e kanë quajtur këtë rikthim "Dua po vjen në shtëpi", frazë që redaksia jonë e mbështet plotësisht — vetëm se sugjeron që edhe "shtëpia" të përditësohet paralelisht, të paktën me trotuar deri te salla e kinemasë.

Sipas burimeve tona kulturore (të gjithë me abonim aktiv në platforma ndërkombëtare filmi, por asnjë me kartë anëtarësimi në kinemanë lokale), suksesi ndërkombëtar i filmave kosovarë vjen rregullisht një herë në disa vite, ndërsa infrastruktura kulturore vendore vjen "kur të ketë buxhet" — variabël ende e pazgjidhur, si ekuacioni i Kuvendit.

"Filmi udhëtoi nëpër tërë botën para se të rikthehej te ne — pikërisht si çdo investim i mirë kosovar." — një kritik filmi anonim, i cili preferoi të mos identifikohej

Krenaria si eksport, kthimi si import

Redaksia jonë ka vënë re një model të qëndrueshëm: talentet kosovare "eksportohen" në festivale të mëdha, fitojnë vëmendje ndërkombëtare, dhe më pas "importohen" mbrapsht si lajm krenarie kombëtare — ndërkohë që kushtet reale të prodhimit kulturor në vend mbeten pothuajse të pandryshuara nga viti në vit.

Për këtë edicion të PriFest, presim edhe fjalime të gjata për "rëndësinë e kulturës", të cilat, sipas llogaritjeve tona, do të zgjasin më shumë se buxheti real i ndarë për festivalin.

Deri në hapjen zyrtare të PriFest, redaksia jonë blen biletën e parë, me shpresën që radhët të jenë më të shkurtra se radhët për konstituimin e Kuvendit.