Kosova zbuloi më në fund formulën e saj ekonomike të përjetshme: nëntokë e pasur, faturë e varfër. Sipas ekspertëve, vendi ka nën këmbë aq qymyr sa "do të mbushte çdo termocentral të Ballkanit", por për arsye që dikush do t'i shpjegojë ndonjë ditë, drita vazhdon të vijë me autobus nga fqinjët.

"E kemi qymyrin, e kemi vullnetin, na mungon vetëm pjesa që e kthen njërin në tjetrin", tha një zyrtar i sektorit energjetik, duke shpjeguar një koncept që ekonomistët e quajnë tashmë "boshllëku i mesëm i prodhimit".

"Ne po e eksportojmë lëndën e parë sepse besojmë në ndarjen e punës: ne nxjerrim qymyrin, tjetrit i lëmë kënaqësinë e ndriçimit." — një burim afër termocentraleve, i cili preferoi anonimitetin dhe qiriun

Modernizimi që pret modernizimin

Një pjesë e parave nga kontrata, thuhet, do të shkojë për modernizimin e Divizionit të Prodhimit të Qymyrit — proces që, sipas kalendarit kombëtar, mund të nisë menjëherë pas seancës konstituive të Kuvendit, pra teorikisht diku para pensionit të gjeneratës aktuale të deputetëve.

Ndërkohë, termocentralet e vjetra vazhdojnë të bëjnë ndërprerje "të paplanifikuara" me një rregullsi aq të planifikuar sa disa qytetarë e kanë futur tashmë në kalendarin familjar, pranë ditëlindjeve dhe pagesës së faturave.

Deri sa modernizimi të vijë, redaksia jonë propozon një zgjidhje afatshkurtër: t'u kërkohet qytetarëve që, në shenjë mirënjohjeje ndaj eksportit të suksesshëm, të ndriçojnë vetë shtëpitë me qirinjtë e prodhuar nga po ai qymyr — për herë të parë, një cikël plotësisht "vendor".