Sistemi arsimor ka gjetur më në fund vetërregullimin e tij: ku shteti ngec, tregu i lirë ndërhyn. Kështu, teksa disa nxënës presin ende librat e rinj të porositur nga Ministria, të vjetrat e kolegëve të tyre të para pak vitesh qarkullojnë tashmë me shpejtësi tregtare, nga një çantë shkolle në tjetrën, kundrejt një pagese modeste prej 12 deri në 20 euro.

"E kemi një zinxhir furnizimi model", tha një ekonomist arsimor, duke vlerësuar se libri i matematikës arrin ndonjëherë te nxënësi më shpejt përmes një grupi në rrjete sociale sesa përmes vetë Ministrisë që e financoi.

"Ne kërkuam që librat të kthehen në shkollë për gjeneratën e ardhshme — thjesht nuk specifikuam se gjenerata e ardhshme duhet t'i marrë falas apo t'i blejë sërish nga e para." — një zyrtar komunal, duke shpjeguar cikël-i qarkullimit

Katër vjet i njëjti provim

Sipas organizatave të fushës, kjo është e katërta herë radhazi që përsëriten të njëjtat probleme të furnizimit, gjë që disa e quajnë "traditë e vendosur" dhe të tjerë "provim që sistemi vazhdon ta dështojë me përpikëri vjetore". Ndërkohë, drejtorë shkollash pohojnë se rreth 90 për qind e nxënësve janë "pajisur" me tekste — pa specifikuar nëse "pajisur" nënkupton libër të ri, libër të huazuar, apo thjesht promeisë verbale.

Redaksia jonë vlerëson se zgjidhja optimale për të gjithë palët do të ishte thjeshtimi i procesit: në vend që Ministria të porosisë libra, të blejë librat, t'i shpërndajë librat dhe pastaj t'i mbledhë librat për ta rishpërndarë sërish librat — mund thjesht të lërë tregun e rrjeteve sociale të bëjë krejt punën, pa ndërmjetës shtetëror.

Deri sa katalogu zyrtar të përfundojë, prindërit këshillohen të mos hedhin asnjë libër të vjetër — jo për arsye pedagogjike, por sepse, sipas çmimeve aktuale të tregut, mund të kthehet së shpejti në investim më të sigurt se depozita bankare.