Departamenti ynë i statistikave rinore (një bllok me fletë të grisura dhe një vullnetar që numëron golat me gishta, pastaj me gishtat e këmbës kur mbarojnë ata të duarve) konfirmon se katër ndeshje të javës së dytë prodhuan gjithsej 12 gola — një mesatare prej 3 golash për ndeshje, ndërkohë që mesatarja e gazetarëve të pranishëm në stadium ishte, sipas llogaritjeve tona, 0.3 për ndeshje.

"Ne bëjmë spektakël çdo javë, por spektakli ndodh para tribunave bosh dhe një kamere të vetme që shpesh është telefoni i një prindi", na tha një trajner rinor, duke shpjeguar se "talenti rritet më shpejt se vëmendja mediatike, dhe kjo është problemi ynë kombëtar në miniaturë".

"Shënuam tre gola sot, njëri prej tyre triplet. Askush s'e pa live, por e pamë ne, dhe kjo na mjafton — për momentin." — një lojtar i pafolur i kategorisë U-19, cituar nga stërvitorja e ekipit

Matematika e talentit të pazbuluar

Sipas llogaritjeve tona (një kronometër i thyer dhe një statistikan që punon vullnetarisht midis mësimeve të shkollës), çdo 12 gola të shënuara në U-19 prodhojnë mesatarisht 1 artikull në media të mëdha, 0 transmetime live dhe 3 debate në grupet e prindërve në Viber mbi "pse s'e shohin këta talentët tanë". Redaksia jonë kërkon tashmë një ligj që detyron çdo klub të madh të sjellë të paktën një kamerë reale në stadiumet rinore.

Ndërkohë, tabela e renditjes raporton se vetëm një ekip mban pikë të plota deri tani — një detaj që, sipas nesh, meriton më shumë vëmendje se disa transferime milionëshe të kategorisë së parë, por që s'do ta marrë kurrë.

Deri në javën e tretë (të cilën redaksia jonë e parashikon, statistikisht, të sjellë të paktën 15 gola dhe të njëjtin numër kamerash — zero), departamenti ynë i talentit të ri do të vazhdojë të kërkojë vetëm një gjë nga federatat: një telefon me bateri të mjaftueshme për transmetim live.